Οι ρωες του ρδα

Ο κρυστλλινος Αετς

Η Ταρ και ο Ζαχαροζυμωμνος

Το κατρθωμα του Δκρυ

Τα χειργραφα του πργου

Το δειλ λιοντρι

Στο πανηγρι των πουλιν

Η Λουκα και οι δυο πατρδες της

Ιστορες για φλημα

Νικηφρος Βρεττκος Το παιδ που γινε ποιητς

Πιρουλτο και Ροζαλα

Κεντματα μαγειρικς και ζαχαροπλαστικης

Η κυρ της Αιξωνς

Πριν απ χρνια, ψχνοντας για λακ παραμθια της Θρκης, φτασα μχρια τα Ρζια της Ορεστιδας. Εκε συνντησα τυχαα τον κ.Θεοχρη Τσελεπνη, ναν ογδοντρη ψηλ και κοτσοντο, με γαλζια γελαστ μτια. Με την κ.Φωτειν την σζυγ του, με κρασαν καφ και δροσερ νερ κι αρχσαμε μια πολ φιλικ κουβντα στο σαλονκι του σπιτιο τους.
«Για πετε μου λοιπν, τι παραμθια της περιοχς σας επατε πως ξρετε;» τον ρτησα με ενδιαφρον.
Ο κ.Θεοχρης φερε δπλα μου μια παλι τσντα. Με πολ προσοχ βγαλε απ μσα πολυδουλεμνα τετρδια γεμτα πρσθετα χαρτι κι ρχισε να μου διαβζει διφορα κεμενα. Εχε συγκινηθε κι ταν δεν μποροσε πι να μιλσει, σκουπζοντας τα μτια του μου επε:
«Θλω να τα κνεις βιβλο... Αυτ εναι το νειρ μου. Δεν θλω να ξεχαστον αυτ πο ζσαμε εμες εδ στις δσκολες εποχς πριν και μετ τον πλεμο του '40... Πρτα να τα γρψεις σωστ, γιατ εγ δεν μαθα γρμματα. Μ' αυτ τα λγα μως που ξερα γμισα τρα τετρδια» και μ' αυτ τα λγια μεφερε σε αμηχανα.
«Αυτ που μου δνεις εναι τελεως διαφορετικ απ' αυτ που ψχνω. Παραμθια θλω να βρω, αυτ που 'λγαν οι γιαγιδες στα μικρ παιδι...» του επα διστακτικ, προβλποντας την μεγλη ευθνη μιας ττοιας αποδοχς.
«Κι αυτ παραμθια εναι!» απντησε με σιγουρι και πθος. Ανυπμονος με επμονη παρκληση μου τα δωσε στα χρια.
Πως να αδιαφορσω ταν η καρδι μου αναγνρισε στα «παραμθια» του κ.Θεοχρη λη την περιπτεια της αντιστασιακς δρσης του πατρα μου και του αδερφο του;
τσι πρασα να χρνο σκυμμνη πνω στα δυσανγνωστα τετρδι του, αλλ ευτυχς πρλαβε να κρατσει στα χρια του και να χρε με τους συμπολτες του το βιβλο που μου ζτησε.

τος : 2004

Αθνα, Αρτιγρφ, 2004